Το βιβλίο ανήκει στην κατηγορία εκείνη των βιβλίων που ιστορούν το παρελθόν μιας πόλης - κι ας χαρακτηρίζονται μυθιστορίες? αυτό είναι το άλλοθι των συγγραφέων τους για τις όποιες "παρεκτροπές" επιχειρούν. Το υλικό συντίθεται αντλούμενο από την επιλεκτική μνήμη του συγγραφέα και ακολούθως μετασχηματίζεται σε λογοτεχνικό επίτευγμα χάρις στην ευαισθησία και το ταλέντο του λογοτέχνη. Ο συγγραφέας - αφηγητής αρχίζει την εξιστόρησή του με την οδύσσεια της δικής του οικογένειας που "ζει και βασιλεύει" στην Αδριανούπολη και με τους διωγμούς καταλήγει στην προσφυγιά, προσπαθώντας να ριζώσει στη Λάρισα. Μια πόλη που για αιώνες υπήρξε πολυφυλετική και πολυπολιτισμική και που αποτέλεσε ένα θαυμάσιο χωνευτήρι πολιτισμών και ανθρώπων. Με μια ασθματική σχεδόν γραφή ο Μ. Λαχανάς εξιστορεί καταστάσεις και γεγονότα (μεσοπόλεμος, κατοχή, αντίσταση), αναφέρεται με αδρό αλλά ολοκληρωμένο τρόπο σε προσωπικότητες που έπαιξαν σημαίνοντα ρόλο στην εξέλιξη της πόλης, ή τόνισαν περισσότερο τον χαρακτήρα και τα ήθη της. Συνοικίες με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, εκκλησίες, τοποθεσίες και η περιώνυμη Γεωργική Σχολή περιγράφονται με εξαίσιο τρόπο και παρελαύνουν μπροστά σαν ζωντανές παρουσίες. Πρόκειται για ένα βιβλίο που διασώζει με τον πιο έγκυρο τρόπο την ιστορία της πόλης για μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Ένα βιβλίο με τόσο ζωντανό λόγο που μπορεί να καθηλώσει οποιονδήποτε αναγνώστη!